عزیز مامانی اومده بود بهمون سربزنه. توی مدتی که پیشمون بود کلی از قصه های بچگیهامو جسته گریخته می شنیدم وقتی که داشت برای حسنا و حانیه اونا رو تعریف می کرد. الان دیگه شما هم میدونید قصه دخترکوچولویی رو که یه قورباغه از توی چشمه آب بیرون میومد و باهاش حرف می زد یا قصه دختری که یه نامادری بدجنس داشت ولی خودش خیلی مهربون و بخشنده بود و یا قصه سیمرغ که می خواست با حضرت سلیمان شرط بست که قضای الهی رو تغییر بده ... خلاصه الان دیگه شما هم سهمی از خاطرات بچگی های منو با خودتون دارین و میدونم یه روزی این گنجینه محبت توی زندگی هاتون میشه منبع انرژی هر چند ممکنه هیچ وقت ندونید از کجا و کی بذرش توی وجودتون کاشته شده...

عزیز مامان مهربونه و صبور و یکی از بهترین مامان بزرگ های دنیاست ... یعنی همونی که باید باشه... مامان بزرگی که نوه هاشو دوست داره و هیچ وقت از سر و صدا و شلوغی و شیطونی بچه ها گله و شکایت نمی کنه، مامان بزرگی که کلی حرف داره برای نوه هاش حرفهایی که خسته ات نمی کنه و به نظرت کهنه و قدیمی نمیاد، مادربزرگی که حتی می تونی بعنوان یه همبازی روش حساب کنی که کنارت بشینه و باهات بازی کنه...

مادربزرگی که هیچوقت ذکر دعا برای همه تون از روی لباش محو نمی شه...

این عکس قدیمیه دقیقا اولین باری که عزیز مامانی اومد دبی دیدنمون و آقای محمد مهدی تقریبا ۵ ماهه بود.

شارجه/ میدان تعاون پاییز ٨٨